top of page

Van de savanne terug naar de werf

7 nov
4 minuten om te lezen

Na twee stevige werkweken was het vorig weekend tijd om de werf even achter ons te laten. Zaterdagmorgen vertrokken we richting West Kilimanjaro voor een walking safari. Twee nachten in tenten, midden in de natuur, zonder luxe of bereik. Wat we ervoor terugkregen, was meer dan de moeite waard.

Onder begeleiding van lokale rangers maakten we twee prachtige wandelingen door de savanne. We leerden over de natuur, de dieren en de levensstijl van de Masaï. Zelfs tandenpoetsen deden we even op de traditionele manier, met een stokje. Een bijzondere ervaring die ons opnieuw liet kennismaken met een heel andere manier van leven.

We kregen ook heel wat dieren te zien! Olifanten, giraffen, zebra's, gnoes, apen, struisvogels en allerlei vogels kruisten ons pad. Het blijft indrukwekkend om deze dieren in hun natuurlijke omgeving te zien. Zonder hekken of afgebakende paden, maar gewoon midden in hun leefgebied.

Ook de avonden en nachten waren bijzonder. Terwijl de zon onderging, kwam de savanne helemaal tot leven. Slapen in een tent, omringd door de geluiden van de natuur, geeft een speciaal gevoel. Even helemaal weg van de drukte, genieten van de rust en beseffen hoe bijzonder het is om hier te mogen zijn.

Het werd een uitstap die ongetwijfeld nog lang zal bijblijven.


Terug naar de werf

Maandagochtend namen we afscheid van de savanne en keerden we terug richting Moshi. In het hostel konden we eindelijk nog eens uitgebreid douchen, waarna we meteen doorreden naar de school. Daar installeerden we ons opnieuw voor de volgende werkweek.

Dinsdag gingen de werkhandschoenen weer aan. Deze keer met een duidelijk doel voor ogen. We spraken met de leerlingen af welke werken we tegen vrijdag wilden afronden. Als we die doelen haalden, konden we vrijdag al terug naar het hostel. Zo niet, dan zouden we ook zaterdag nog moeten doorwerken.

De motivatie was duidelijk aanwezig, want er werd deze week ontzettend hard gewerkt. En met resultaat! We slaagden er zelfs in om meer te realiseren dan we vooraf hadden gepland.


De eindmeet komt in zicht

In de polyvalente ruimte werd de volledige vloer gechapt en gekleurd. Ook alle muren zijn ondertussen gemetst en gepleisterd. Wat enkele weken geleden nog een bouwplaats was, begint nu echt op een afgewerkte ruimte te lijken. Hier en daar moeten nog wat slordigheden weggewerkt worden en er staat nog schilderwerk op het programma, maar het grootste werk zit erop.

Ook aan het toiletblok werd bijzonder veel vooruitgang geboekt. Het dak is volledig afgewerkt, de toiletten zijn geplaatst en de vloer werd gechapt. Daarnaast werd gestart met de installatie van de lavabo's en de aanleg van de tuin rond het gebouw. Ook de riolering is ondertussen afgewerkt.

Het is mooi om te zien hoeveel werk er de afgelopen weken verzet is. Zeker als je bedenkt dat bijna alles hier met de hand gebeurt. Onze leerlingen hebben ondertussen heel wat technieken bijgeleerd van de lokale fundi's en de samenwerking verloopt steeds vlotter.

Natuurlijk is er nog werk aan de winkel. Beide gebouwen moeten verder worden afgewerkt en geschilderd. Maar de eindmeet komt stilaan in zicht en we kunnen nu al trots zijn op wat er samen gerealiseerd is.


Een felbevochten overwinning

De werkweek kreeg nog een bijzondere afsluiter. Onze leerlingen namen het op in een voetbalwedstrijd tegen de leerlingen van de lagere school.

Wie dacht dat dit een eenvoudige overwinning zou worden, had het goed mis. Onze jongens hadden alle moeite van de wereld om de jonge Tanzaniaanse voetballers van zich af te schudden. Er werd gelopen, gestreden en gevochten voor elke bal.

Uiteindelijk trokken onze leerlingen met 1-3 aan het langste eind. Een felbevochten overwinning, zeker als je weet dat de tegenstanders gemiddeld amper tien jaar oud waren.

Dat weerhield onze ploeg er niet van om de overwinning te vieren alsof ze zonet Barcelona hadden verslagen.

We zijn benieuwd of ze volgende week nog even enthousiast zullen zijn. Dan mogen ze het namelijk opnemen tegen de universiteitsstudenten. Dat belooft!


Even op adem komen

Omdat de vooropgestelde doelen ruimschoots gehaald werden, konden we vrijdag met een goed gevoel terugkeren naar het hostel.

Zaterdag staat een rustigere dag op het programma. In de voormiddag krijgen de leerlingen de kans om aan creatieve projecten te werken in het hostel. In de namiddag zoeken we verkoeling tijdens een zwemsessie. Na de voorbije werkweek zal dat ongetwijfeld deugd doen.

Daarnaast kregen de leerlingen van Petro nog een kleine opdracht mee. Ze blikken terug op de afgelopen werkweek: wat hebben ze geleerd, welke materialen hebben ze gebruikt, wat vonden ze moeilijk en wat deden ze graag? Een mooi moment om even stil te staan bij alles wat ze hier ondertussen hebben bijgeleerd.

Zondag staat nog een bijzondere ervaring op het programma. We brengen een bezoek aan een lokale kerk, waar we de kans krijgen om mee te zingen en te vieren. Opnieuw een mooie gelegenheid om kennis te maken met de Tanzaniaanse cultuur en het dagelijkse leven hier.

Daarna trekken we voor de laatste keer richting de school om ons klaar te maken voor onze laatste werkweek.

Het einde van ons bouwkamp komt stilaan dichterbij. De afgelopen weken zijn voorbijgevlogen. We hebben hard gewerkt, veel geleerd, prachtige plekken ontdekt en vooral heel wat bijzondere momenten beleefd.

Nu rest ons nog één belangrijke opdracht: de laatste werken afwerken en ervoor zorgen dat we straks met een bijzonder goed gevoel afscheid kunnen nemen van de school en alle mensen die we hier hebben leren kennen.


Nog één week alles geven. De laatste rechte lijn is ingezet!

 

Wil je ons project steunen? Dat kan via deze link: Steun Kabila Moja



 
 
 

Opmerkingen


bottom of page