De eerste dagen in Tanzania – het bouwkamp is begonnen

Woensdagochtend begon eindelijk het avontuur waar we zo lang naartoe hadden gewerkt. Met de hele groep verzamelden we vroeg in de vertrekhal van Zaventem. Valiezen ingecheckt, afscheid genomen en om 10 uur gingen we de lucht in: bestemming Tanzania.

Na een lange en vermoeiende reis kwamen we aan. Daar werden we opgewacht door twee ondertussen vertrouwde gezichten: Karim en Petro. Karim is de eigenaar van het hostel waar we onze eerste dagen verblijven en een belangrijke contactpersoon voor ons ter plaatse. Petro is architect en zal als werfleider de komende weken samen met ons de bouwwerken in goede banen leiden.

De valiezen gingen het dak van de bus op en wij erin. Ondanks de vermoeidheid zat de sfeer meteen goed. Eenmaal aangekomen in het hostel konden we nog iets eten en daarna was het voor de meesten vooral tijd om het bed op te zoeken.

Moshi ontdekken

Donderdagochtend konden we voor het eerst zien waar we eigenlijk terechtgekomen waren. Na onze aankomst in het donker was het tijd om Moshi bij daglicht te ontdekken.

We trokken te voet de stad in voor een stevige wandeling. Onderweg stopten we voor een vers fruitsapje. Meteen ook een eerste kennismaking met het Tanzaniaanse ritme: op sommige dingen moet je hier gewoon nét iets langer wachten dan thuis.

Daarna trokken we naar de lokale markt. Voor veel leerlingen was dat een eerste echte confrontatie met het dagelijkse leven hier. Heel wat indrukken kwamen tegelijk binnen: geuren, kleuren, mensen, kraampjes en drukte. De leerlingen keken rond en lieten het allemaal op zich afkomen.

Een bezoek aan Moshi is voor ons ondertussen natuurlijk niet compleet zonder een echt Moshi welcome shot. Dat werd door de ene al wat enthousiaster onthaald dan door de andere. Afsluiten deden we met onze traditionele groepsfoto aan het treinstation, waarna we terugkeerden naar het hostel.

Een warm welkom op school

Vrijdag was een dag waar we erg naar hadden uitgekeken. Voor het eerst trokken we naar de school waar we de komende weken aan de slag zullen gaan.

We werden er ontzettend warm ontvangen. De kinderen kwamen massaal kennismaken en het was mooi om te zien hoe onze leerlingen daarvan genoten. Plots werd heel concreet waarvoor we naar Tanzania gekomen zijn.

Veel tijd om stil te staan was er niet, want er stond meteen een eerste klus op het programma. Een vrachtwagen had ongeveer 500 grote bouwstenen geleverd. Stuk voor stuk stenen van een goede tien kilogram. Er werd een lange menselijke ketting gevormd en zo gingen de stenen van hand tot hand.

Het was meteen een eerste kennismaking met werken op z'n Tanzaniaans. Geen machines of ingewikkelde hulpmiddelen, maar veel handen en samen de klus klaren.

Na het werk kregen we op school onze maaltijd voorgeschoteld: ugali. Een van de lokale klassiekers en voor onze groep opnieuw een kennismaking met Tanzania. We kunnen het misschien het best omschrijven als een vrij neutrale, stevige pap. Niet iedereen schepte met evenveel enthousiasme een tweede portie op. Na het eten keerden we terug naar het hostel.

Koffie en natuurpracht

Na de eerste kennismaking met de school stond zaterdag een heel andere kant van Tanzania centraal.

De leerlingen werden ondergedompeld in alles wat met koffie te maken heeft. Ze leerden meer over de koffieplant, het proces achter het product en mochten uiteraard ook zelf proeven. Koffie is een belangrijk product in Tanzania en dus ook een mooie manier om het land en zijn landbouw beter te leren kennen.

Daarna trokken we richting de Materuni-waterval. Na de wandeling werden we beloond met een indrukwekkend schouwspel van water en natuur. Het water dat van de Kilimanjaro naar beneden komt, stort er met enorme kracht naar beneden.

En wie wilde, kon het water natuurlijk ook zelf voelen. Enkele leerlingen waagden zich aan een – héél erg – verfrissende duik. Koud was het absoluut, maar de prachtige omgeving maakte veel goed.

Het was een dag waarop we even niet aan stenen, cement of bouwwerken hoefden te denken, maar gewoon konden genieten van wat Tanzania te bieden heeft.

En nu begint het echt

Zondag zetten we opnieuw een belangrijke stap. We verlaten het hostel en installeren ons op de school, die de komende weken onze thuis wordt.

Dat betekent dat we onze slaapplaats moeten inrichten, douches installeren, tafels plaatsen en ervoor zorgen dat we met de beperkte middelen die we hebben een zo aangenaam mogelijke plek creëren om samen te leven.

Veel luxe zal er niet zijn. Maar dat hoort ook bij dit avontuur.

Na enkele dagen kennismaken met Moshi, de school, de mensen, het eten, de cultuur en de prachtige Tanzaniaanse natuur voelen we vooral dat iedereen klaar is voor wat komen gaat.

De eerste stenen hebben we al in onze handen gehad. Vanaf nu kan het echte werk beginnen.

En daar kijken we enorm naar uit.

 Wil je ons project graag steunen, neem dan een kijkje op deze pagina: Steun Kabila Moja